Sumuko nako. Ayoko na magpakabog sayo. Bakit? For some odd reason, lagi lang tayo nagkakasakitan. Hindi magkalevel ang utak at puso natin. Aanhin ko ang nararamdaman ko sayo kung gaganyan ganyan ka naman? Bakit ako aamin sayo kung ang alam mo lang gawin ay saktan ako sa lahat ng sitwasyon? And as always, pinapalala mo lang ang lahat. Di mo muna iniisip mga salita mo bago mo bigkasin. Ooops type pala. Tsk. I keep on waiting for some grand romantic and majestic gesture from you pero bakit nga ba ako umaasa eh lagi mo naman ako dinisappoint. What’s new? Mas mabuti nalang na ganito. Mananahimik nalang ako. At kung pwede. Wag kang nagpapansin na ewan. Magwrowrong send at kung anu ano pa. Nasisira lang araw ko sayo. Magkalimutan nalang tayo. Patay ka na sakin. Patayin mo na rin ako.

I appreciate the gesture even though it is highly inappropriate. It showcases persistency in the midst of an unexpected predicament. Thank you very much. You never cease to shock me even after all these years. Let’s do hang out one of these days. Catch up and play nice as always. It is always a great deal of pleasure to be in your presence. What a good sport you are. Your efforts are truly uncanny.